VV Unicum JO9-3 - VV Unicum JO9-4

24 September, 2019 15:28

Team: Justin, Lennox, Mees Mol, Mees Mort, Nilo, Owen, Tijl, Yervano en Xavian.

De eerste competitie wedstrijd van het seizoen was er één met een lach, een traan, veel spanning en zo nu en dan hoog oplopende emoties. De tegenstander dit keer was VV Unicum JO9-3. Een team dat sterker werd geacht met enkele spelers die trainen bij de selectie elftallen van JO9. Eén opvallende naam in de basisopstelling van de tegenstander, Eli. Vriend van velen en twee wedstrijden geleden nog ploeggenoot van de jongens van JO9-4. Wetende wat de kwaliteiten van de spelers van JO9-3 zijn, werd deze wedstrijd door een aantal nu al bestempeld tot wedstrijd van het seizoen.

De voorbereiding naar deze wedstrijd was niet ideaal. Trainer Raynor lag ziek op bed. De woensdagmiddag training werd door ouders gefaciliteerd maar zij moesten dit doen met een aantal spelers minder die niet konden komen in verband met andere verplichtingen. Een hele fijne opsteker was dat Yervano weer kon meetrainen met de groep. Dat Yervano er op de dag van de wedstrijd ook weer bij mocht zijn was voor zowel ouders als spelers een hele mooie verrassing. Hij werd dan ook onthaald met veel knuffels en high-fives. De aanvallende kwaliteiten van Yervano kon het team deze wedstrijd goed gebruiken.

Bij de supporters van beide elftallen begon de spanning te stijgen naarmate het eerste fluitsignaal naderde. De spelers leken deze spanning toch ook te voelen waarbij kreten als “We moeten deze winnen!” en “Ik ga geconcentreerd spelen.” de revue passeerden. De teams werden door de scheidsrechter opgesteld op de lijn van hun eigen doel. De bal op de stip, het fluitsignaal klonk en de mannen van de twee JO9 elftallen renden met volle overgave naar de bal.

Met hoog drukzetten probeerde JO9-4 vroeg in de wedstrijd een doelpunt te forceren. Dit leidde direct al tot een drietal enorme kansen voor Mees Mol, Mees Mort, en Justin. Ook JO9-4 liet zich zien met een gevaarlijke counter en een hard schot dat maar net doel mistte. Maar het was Justin die met zijn eerste doelpunt het bal mocht openen. Met de bal aan een touwtje dribbelde Justin knap voorbij enkele verdedigers en de keeper van JO9-3. Het was vervolgens een koud kunstje om de bal het net in te tikken, 0-1! Het gejuich bij de spelers en de supporters klonk als een enorme ontlading die tot ver over het sportpark te horen was. De Blue White Destroyers zouden jaloers zijn op zulke fanatieke aanhang!

Het spel in deze wedstrijd golf op en neer. Beide teams bleken erg gewaagd aan elkaar. JO9-4 deed dit met veel bravoure en wilskracht onder aanmoediging van de trainer en begeleiding. Niet veel later was daar de 0-2. Nilo en Yervano braken los van de defensie en konden gezamelijk vrij richting het doel van JO9-3 opstomen. Yervano positioneerde zich mooi op links, klaar om de bal te mogen ontvangen van Nilo. Een doelpunt tijdens zijn debuut zou geweldig zijn. Nilo besloot anders en verraste daarmee de keeper door links laag binnen te schuiven, 0-2. Een droomstart! In het restant van de eerste 10 minuten werd niet meer gescoord.

Ondanks de 0-2 bleef de tegenstander, JO9-3, hoop houden. Halverwege het tweede kwart was daar de aansluitingstreffer voor de thuis spelende ploeg. Een treffer van afstand door Yasir, onhoudbaar voor Owen, 1-2.

De spanning op de wedstrijd bleef hoog. Supporters werden luidruchtiger wat zijn weerslag leek te hebben op enkele spelers. Het spel werd rommeliger en de overtredingen harder. De scheidsrechter leek de controle over de wedstrijd te verliezen, daarbij was de concentratie ook niet altijd opperbest daar enkele overtredingen niet werden gezien. Al “bellend” floot de scheidsrechter voor de rust...

De tweede helft startte met een furieuze aanval van JO9-3. Direct bij het veroveren van de bal renden 4 man op het doel van Owen af. Vanaf de rechterkant van het veld schoot Eli de bal met de wreef richting de bovenhoek. Owen pakte de bal koelbloedig klemvast!

De kansen waren voor beide teams vollop aanwezig waaronder een bal op de paal van Mees Mol nadat Tijl in de kluts de bal veroverde. Een schuiver van Lennox die kracht miste en Mees Mort die enkele keren vrij voor de keeper kwam maar jammerlijk faalde met de afronding. Het was JO9-3 dat de gelijkmaker mocht aantekenen. Een mooie uitgespeelde aanval over meerdere schijven. Het schot van Yasir werd bijna via de hak van Owen en door Xavian zijn uitschuifbare been van de lijn gehaald, helaas, 2-2.

De laatste tien minuten van de wedstrijd zijn gestart. Het was ondertussen wel duidelijk dat beide teams vol voor de winst gingen. Meerdere keren werd het verdedigen door de teams voor lief genomen, vol op de aanval met man en macht. Daar was ineens weer Mees Mort die opdook richting doel, zijn schot werd gekeerd richting de zijlijn, Mees Mort pikte de bal weer op en passte richting Tijl en Nilo die voor het doel hun positie hadden ingenomen, het was Nilo die met rechts de bal hard laag langs de doelman schoot 2-3!

Er volgde een laatste paar zinderende minuten. JO9-3 zette nogmaals aan en kwam er gevaarlijk uit. Met een hard schot van ver werd het doel van Owen bestookt. Xavian en Tijl wisten gezamelijk met een karate trap het schot te keren. De bal belandde voor de voeten van Yasir die met links verwoestend uithaalde met een diagonaal schot dat laag bij de tweede paal binnen viel, 3-3. Euforie bij de tegenstander en teleurstelling bij de jongens van JO9-4.

Een slotoffensief van beide kanten zat er niet meer in. Moegestreden door het hoge tempo waarin werd gespeeld en de spanning van de wedstrijd. De scheidsrechter floot voor de laatste keer.

 

Gezien de emoties rondom de wedstrijd van deze ochtend is de 3-3 misschien wel de beste uitslag. Geen winnaar en geen verliezer. Ondanks de soms wat harde tackles, de ballen in het gezicht of andere welbekende edele delen bleven beide teams respectvol naar elkaar. De tranen die gedurende de wedstrijd soms liepen werden door de spelers van beide ploegen gedroogd en afgelost met mooie glimlachen, handjes en high-fives.

Team: Justin, Lennox, Mees Mol, Mees Mort, Nilo, Owen, Tijl, Yervano en Xavian.

De eerste competitie wedstrijd van het seizoen was er één met een lach, een traan, veel spanning en zo nu en dan hoog oplopende emoties. De tegenstander dit keer was VV Unicum JO9-3. Een team dat sterker werd geacht met enkele spelers die trainen bij de selectie elftallen van JO9. Eén opvallende naam in de basisopstelling van de tegenstander, Eli. Vriend van velen en twee wedstrijden geleden nog ploeggenoot van de jongens van JO9-4. Wetende wat de kwaliteiten van de spelers van JO9-3 zijn, werd deze wedstrijd door een aantal nu al bestempeld tot wedstrijd van het seizoen.

De voorbereiding naar deze wedstrijd was niet ideaal. Trainer Raynor lag ziek op bed. De woensdagmiddag training werd door ouders gefaciliteerd maar zij moesten dit doen met een aantal spelers minder die niet konden komen in verband met andere verplichtingen. Een hele fijne opsteker was dat Yervano weer kon meetrainen met de groep. Dat Yervano er op de dag van de wedstrijd ook weer bij mocht zijn was voor zowel ouders als spelers een hele mooie verrassing. Hij werd dan ook onthaald met veel knuffels en high-fives. De aanvallende kwaliteiten van Yervano kon het team deze wedstrijd goed gebruiken.

Bij de supporters van beide elftallen begon de spanning te stijgen naarmate het eerste fluitsignaal naderde. De spelers leken deze spanning toch ook te voelen waarbij kreten als “We moeten deze winnen!” en “Ik ga geconcentreerd spelen.” de revue passeerden. De teams werden door de scheidsrechter opgesteld op de lijn van hun eigen doel. De bal op de stip, het fluitsignaal klonk en de mannen van de twee JO9 elftallen renden met volle overgave naar de bal.

Met hoog drukzetten probeerde JO9-4 vroeg in de wedstrijd een doelpunt te forceren. Dit leidde direct al tot een drietal enorme kansen voor Mees Mol, Mees Mort, en Justin. Ook JO9-4 liet zich zien met een gevaarlijke counter en een hard schot dat maar net doel mistte. Maar het was Justin die met zijn eerste doelpunt het bal mocht openen. Met de bal aan een touwtje dribbelde Justin knap voorbij enkele verdedigers en de keeper van JO9-3. Het was vervolgens een koud kunstje om de bal het net in te tikken, 0-1! Het gejuich bij de spelers en de supporters klonk als een enorme ontlading die tot ver over het sportpark te horen was. De Blue White Destroyers zouden jaloers zijn op zulke fanatieke aanhang!

Het spel in deze wedstrijd golf op en neer. Beide teams bleken erg gewaagd aan elkaar. JO9-4 deed dit met veel bravoure en wilskracht onder aanmoediging van de trainer en begeleiding. Niet veel later was daar de 0-2. Nilo en Yervano braken los van de defensie en konden gezamelijk vrij richting het doel van JO9-3 opstomen. Yervano positioneerde zich mooi op links, klaar om de bal te mogen ontvangen van Nilo. Een doelpunt tijdens zijn debuut zou geweldig zijn. Nilo besloot anders en verraste daarmee de keeper door links laag binnen te schuiven, 0-2. Een droomstart! In het restant van de eerste 10 minuten werd niet meer gescoord.

Ondanks de 0-2 bleef de tegenstander, JO9-3, hoop houden. Halverwege het tweede kwart was daar de aansluitingstreffer voor de thuis spelende ploeg. Een treffer van afstand door Yasir, onhoudbaar voor Owen, 1-2.

De spanning op de wedstrijd bleef hoog. Supporters werden luidruchtiger wat zijn weerslag leek te hebben op enkele spelers. Het spel werd rommeliger en de overtredingen harder. De scheidsrechter leek de controle over de wedstrijd te verliezen, daarbij was de concentratie ook niet altijd opperbest daar enkele overtredingen niet werden gezien. Al “bellend” floot de scheidsrechter voor de rust...

De tweede helft startte met een furieuze aanval van JO9-3. Direct bij het veroveren van de bal renden 4 man op het doel van Owen af. Vanaf de rechterkant van het veld schoot Eli de bal met de wreef richting de bovenhoek. Owen pakte de bal koelbloedig klemvast!

De kansen waren voor beide teams vollop aanwezig waaronder een bal op de paal van Mees Mol nadat Tijl in de kluts de bal veroverde. Een schuiver van Lennox die kracht miste en Mees Mort die enkele keren vrij voor de keeper kwam maar jammerlijk faalde met de afronding. Het was JO9-3 dat de gelijkmaker mocht aantekenen. Een mooie uitgespeelde aanval over meerdere schijven. Het schot van Yasir werd bijna via de hak van Owen en door Xavian zijn uitschuifbare been van de lijn gehaald, helaas, 2-2.

De laatste tien minuten van de wedstrijd zijn gestart. Het was ondertussen wel duidelijk dat beide teams vol voor de winst gingen. Meerdere keren werd het verdedigen door de teams voor lief genomen, vol op de aanval met man en macht. Daar was ineens weer Mees Mort die opdook richting doel, zijn schot werd gekeerd richting de zijlijn, Mees Mort pikte de bal weer op en passte richting Tijl en Nilo die voor het doel hun positie hadden ingenomen, het was Nilo die met rechts de bal hard laag langs de doelman schoot 2-3!

Er volgde een laatste paar zinderende minuten. JO9-3 zette nogmaals aan en kwam er gevaarlijk uit. Met een hard schot van ver werd het doel van Owen bestookt. Xavian en Tijl wisten gezamelijk met een karate trap het schot te keren. De bal belandde voor de voeten van Yasir die met links verwoestend uithaalde met een diagonaal schot dat laag bij de tweede paal binnen viel, 3-3. Euforie bij de tegenstander en teleurstelling bij de jongens van JO9-4.

Een slotoffensief van beide kanten zat er niet meer in. Moegestreden door het hoge tempo waarin werd gespeeld en de spanning van de wedstrijd. De scheidsrechter floot voor de laatste keer.

Gezien de emoties rondom de wedstrijd van deze ochtend is de 3-3 misschien wel de beste uitslag. Geen winnaar en geen verliezer. Ondanks de soms wat harde tackles, de ballen in het gezicht of andere welbekende edele delen bleven beide teams respectvol naar elkaar. De tranen die gedurende de wedstrijd soms liepen werden door de spelers van beide ploegen gedroogd en afgelost met mooie glimlachen, handjes en high-fives.

 

< Unicum 1 neemt ook tweede horde in de competitie Unicum walst over sv Lelystad >